Mijn Loperz verhaal:

Als de lentezon de donkere winterwolken verdrijft, komen mijn hardloopschoenen weer uit de kast. De hardloopbroek wordt weer aangetrokken en er wordt een mooie route uitgestippeld om mee te beginnen. Op deze manier gaat het al vier jaar. Als het mooi weer is loop ik regelmatig tot de zomervakantie daarna komt de klad erin en begin ik het volgend voorjaar pas weer.

Ik loop altijd alleen, omdat ik niemand in de buurt ken met wie ik een gezellig blokje om zou willen lopen maar ook omdat ik alleen mijn eigen tempo en afstand kan bepalen. Heerlijk een muziekje aan, schoenen strak en lopen maar, en als ik een goede 'flow' zit dan breiden we het rondje nog een beetje uit.

Hier in Zeeland valt er helaas weinig nieuwe routes te ontdekken. Steeds moet ik mijn grenzen verleggen omdat ik alle wegen in de buurt van mijn dorpje al meerdere malen gehad heb. Alleen als ik een avondje niet genoeg pit heb dan beperk ik me tot een route die ik al vaker gelopen heb.

Hardlopen is voor mij iets magisch. Soms kan je nog zo moe zijn, denk je, en na een lekker stukje buiten lopen kan je zoveel energie opdoen om de rest van de dag vol te houden en om nog iets te gaan ondernemen. Ooit, ooit wil ik een wedstrijd lopen. Maar dat vergt planning en soms ook geld. En daarom blijf ik nog steeds op mijn eigen manier lopen elk voorjaar een paar maanden, jaar na jaar. Maar ooit, ooit ga ik het anders doen, en hopelijk dit jaar al.

Mijn Laatste weblogs:

Hardgenoten

Deze zondagochtend begon uiterst aantrekkelijk. Na het openslaan van mijn gordijnen, halverwege de ochtend, scheen een mooie ochtendzon mijn kamer binnen. Vanaf dit moment stond mijn besluit vast, het is tijd voor een vernieuwende ronde. Een mooi ronde met veel natuur om me heen. Na een stevig ontbijt, bestaande uit croissant, boterhammen en ei, sprong ik op mijn fiets en zette koerst richting een mooie bossige omgeving in de buurt.

Driekwartier later kwam ik aan op een geschikte plek voor mijn ronde. Al wist ik de weg niet precies, keertje links keertje recht en dan kom ik vast wel weer een keer terug bij mijn fiets. Er stond een fris windje dus ik besloot om mijn vest aan te houden, achteraf een slechte keuze. Een heerlijke middagloop vulde mijn lichaam met genot. Het was nog rustig in het bos en de omliggende straten, heerlijk heb ik mijn rondje gedaan. Een enkele keer nog terug gelopen omdat ik een verkeerde weg was ingeslagen en na minder dan een uur was ik weer terug bij mijn fiets. En zette koers richting huis. Ik was expres licht beladen en had alleen een flesje drinken meegenomen geen al te verstandige keuze met dit weer en de daarbij behorende inspanningen.

Thuis heb ik de route op de computer nog eens naberekend en kwam uit op ruim twaalf kilometer. Met een appel in mijn hand en een flink glas koude vruchtensap ben ik dit verslag gaan typen. Voldoening heerst.

Weinig wind, redelijk tempo

Het is hemelvaartsdag en ik ben vrij. 's Ochtend begon ik met een ontbijtje van twee boterhammen en 's middags nuttigde ik nogmaals twee boterhammen. Deze goede bodem moest me vooruit zien te branden vandaag. Een hele dag vrij moet je natuurlijk wel optimaal benutten en het liefst met een fikse ronde door het Zeeuwse platteland.

Ruim een uur na mijn laatste maaltijd wilde ik vertrekken. Tien minuten voor veertienhonderd uur trok ik mijn schoenen aan en pakte de kaart erbij. Ik wilde een stapje verder gaan en geen al te bekende ronde lopen. Wat best lastig is als je al veel ronden in de laatse maand hebt gelopen. Ik vond uiteindelijk een gepaste route, misschien een beetje saai maar weinig verkeer en een mooie 17 kilometer lang.

Vijenveertig minuten later dan gepland ging ik op pad. Het weer was gunstig, weinig wind en niet erg koud. Het tempo zat er goed in zeker toen ik na ruim acht kilometer wind meehad voor de volgende etappe van vijf kilometer. Helaas had ik verkeerde sokken aangetrokken waardoor ik tijdens het lopen een kleine blaar voelde ontstaan, maar even op je tanden bijten en doorlopen.

Twee kilometer voor de finish gooide ik nog mijn laatste energie eruit na één uur en twintig minuten had ik mijn ruim zeventien kilometer lange rondje voltooid. Na mijn sokken te hebben uitgetrokken zag ik twee kleine blaren zitten aan elke binnenkant van mijn voet.

Moe maar voldaan nestelde ik me in een lauw bad met de benen omhoog. Eerst nog even een glas vruchtensap drinken en een appel nuttigen voordat ik in bad een boekje ging lezen om bij te komen. Zo heb ik mijn hemelvaartsdag nuttig weten in te vullen. Én ik zal zeker lekker slapen vannacht.